ԻՆՉՈՒ ԱՐԴԵՆ ԶՈՀՎԱԾ ԼԻՆԵԼՈՒ ԳԻՏԱԿՑՈՒՄԸ ՄԵԶ ԱՎԵԼԻ ԿԵՆԴԱՆԻ Է ԴԱՐՁՆՈՒՄ

Զինվորը մարդու մասնագիտությունը դարձնում է համընդհանուր՝ մահվան միջոցով:

Որքան շատ է իմանում զինվորը մահվան մասին, այնքան ավելի շատ է իմանում կյանքի մասին:

Մենք տեսնում ենք, որ այս գիտակցումը գալիս է աստիճանաբար:

Դրա առաջին փուլն է՝ «Ես չեմ ուզում մահանալ»։ Երբ մենք քնած ենք, մեր թոքերն ինքնուրույն են գործում։ Երբ մենք կռանում ենք կոշիկը վերցնելու և տեսնում ենք մեզ նայող սև ու կարմիր արարած, վեր ենք ցատկում, և մեր մաշկը փշաքաղվում է՝ առանց մեր կողմից որևէ ջանք գործադրելու: Մարտում մահանալու դժկամությունն օգտակար է առողջությանը, քանի որ մահանալու ցանկությունը մարտիկին բեռ է դարձնում: Դա վնասակար է նաև նրանով, որ մարտիկը չի կարող ամբողջ գիշեր հետևել իր ստորաբաժանմանը, որը հայտնվել է դժվարին վիճակում, և որին ոչնչացման վտանգ է սպառնում:

Ամբողջական նյութը՝ SEAL ON DEATH_am.PDF

Հրապարակվել է 18/10/26